Krwawodziób

biura łódź Zaledwie wielkości kosa; długość ciała 28 cm. Latem szarobrązowy z wyraźnie plamkowaną piersią, zimą jaśniejszy i z bledszym plamkowaniem na piersi. Nogi czerwone, latem bardzo błyszczące, u młodych bledsze, żóttawoczerwone. Dziób prosty, u nasady czerwony z czarniawym końcem. W locie widoczne białe, dolne brzegi skrzydeł i biała trójkątna plama na kuprze zwrócona ostrym końcem do przodu. Ogon w gęste, ciemne, poprzeczne prążki. Środowisko: Ptak lęgowy wilgotnych łąk i trawiastych bagien. Środkowoeuropejskie krwawodzioby przybywają na swoje tereny lęgowe w grupkach pod koniec marca; po kilku dniach dzielą się na pary. Jesienią wędrujące krwawodzioby pojawiają się na wielu mulistych brzegach także małych zbiorników wodnych. Zimują w krajach śródziemnomorskich i w Afryce, rzadziej w zachodniej Europie. W Europie Środkowej krwawodziób został w dużym stopniu wytrzebiony. W Polsce miejscami nawet dość liczny; gnieździ się głównie w środkowej części kraju nad Narwią, Bzurą, Pilicą i Wartą. Lęgi: Okres lęgowy w drugiej połowie maja i w czerwcu. W zniesieniu zawsze 4 jaja, dobrze ukryte w kępie turzycy, w skąpo wysłanym dołku, osłoniętym zwisającymi liśćmi. Czas wysiadywania zwykle 22—25 dni. Pisklęta stają się samodzielne po ok. 25 dniach od wyklucia. Pożywienie: W lecie owady, ślimaki, robaki, na zimowisku na plażach mórz i słonych jezior przeważnie małe ślimaki i małe skorupiaki.